PEYNİRCİ BABA
![]() |
PEYNİRCİ BABA |
Ne zaman oynayıp koşuşan çocukları görse yanına çağırıp ekmek verir, "açın bakayım ekmeklerinizi" der ve içine de peynir, domates ve biber koyarmış. Bu yüzden de ona herkes "Peynirci Baba" diye hitap edermiş.
Bir gün çocuklar yine oynadıktan sonra onun dükkanına gelmişler. Ama peynirci baba dükkanda yokmuş. Çocuklar merak içinde onu aramaya başlamışlar. Bir süre sonra yamacın ötesindeki bir otlak alanda ot topladığını görmüşler. Merak içinde "Peynirci Baba ne yapıyorsun burada?" diye sormuşlar. Peynirci baba gülmüş ve "siz acıkmadınız mı hadi bakayım doğru dükkana" deyip soruyu savuşturuvermiş.
Günler günleri kovalamış ve bir gün Peynirci Baba Hakkın rahmetine kavuşmuş. Orada yaşayan bir çok çocuk büyümüş, kocaman insanlar olmuş. Onlardan bazıları da başka yerlere taşınmış.
Yıllar sonra çocukluğunda Peynirci Baba'nın yanında çıraklık yapan ve onunla bolca vakit geçirme şansını yakalamış bir adam bu mahalleyi ziyarete gelmiş. Artık kocaman biri olan bu adamın, şimdi kendi çocuğu da varmış. Çocuğu ile dolaşırken Peynirci Baba'nın dükkanını görmüş.
Dükkan, Peynirci Baba'nın vefatından beri öylece duruyormuş. Biraz eskimiş ama tüm malzemeler hale sapasağlam dükkanda imiş. Adam oğluna Peynirci Baba ile olan hatıralarını bir bir anlatmış. Çocuğu da ona "Babacığım, Peynirci Baba sana her şeyi öğretmiş, neden bu dükkanı sen açmıyorsun?" diye sorunca bu fikir adamın çok hoşuna gitmiş ve dükkanı satın alıp peynircilik yapmaya başlamış.
O da ustasından gördüğü gibi peynir yapıyor, koşup oynayan çocukları görünce de ekmek arası peynir, domates, biber veriyormuş.
Ama nedense bir türlü o eski peynirin lezzetini tutturamıyormuş. Bu yüzden çocuklar da ekmek arası peyniri pek istemiyorlarmış.
Oysa malzemeleri tam onun söylediği kıvamda tutuyor, ondan kalan malzemeleri kullanıyor, hatta sütü de onun sağdığı ineklerin olduğu yerden alıyormuş.
En sonunda Peynirci Baba'nın bir gün ot topladığını hatırlayıp, aynı yere ot toplamaya gitmiş. İneklere de o otlardan yedirmeye başlamış. İşte o günden sonra peynirin lezzeti de yerine gelmiş.
Lezzeti yerine gelen peynirleri keyifle yemeye başlayan çocuklar ona da "Peynirci Baba" demeye başlamışlar. Adam o kadar mutlu olmuş ki o da öğrendiği her şeyi oğluna aktarmış. Böylelikle Peynirci Baba nesilden nesile devam ederken, o mahallede yaşayan bütün çocuklar da hep harika ekmek arası peynirler yiyerek büyümüşler.


Yorumlar
Yorum Gönder